Afractie is de Belgische tak van TSX, een organisatie in Senegal die zich inzet voor Talibéstraatkinderen.
Met schoolvoorstellingen, allerhande benefiets, souvernirverkoop, ... zamelen zij geld en materiaal in voor de straatkinderen van Yoff.
Afractie is een vriendenverenging zonder winstoogmerk die werkt voor het TSX-project in Yoff.
Afractie kan steunen op een team van een tiental vrijwilligers en organiseerde al 2x Een Festival voor Senegal. Er waren ook nog andere bijeenkomsten en benefiets. Op simpele aanvraag kan u de gegevens hieromtrent krijgen,
net als een volledig transparante boekhouding. Alle ingezamelde fondsen gaan rechtstreeks naar de projecten.
Wat is TSX?
Talibé's Samaiy Xaritte is een project dat werkt met straatkinderen in Senegal, ook talibés genoemd.
Wat zijn Talibés?
Talibés zijn jongens die rondzwerven in de grote steden van Senegal. Rond de leeftijd van 3 jaar verlaten zij hun familie die in het binnenland woont.
Eenmaal aangekomen in de grote stad worden zij onder de hoede van een maraboe geplaatst ; dat is een moslimgeestelijke die hen (tegen betaling ) les geeft in de koran.
Om deze lessen te bekostigen moeten de jongens overdag geld bij elkaar bedelen. Sommige maraboes kopen met dit geld eten voor de kinderen, andere incasseren enkel en laten de kinderen aan hun lot over. Overnachten doen de kinderen vaak in onafgewerkte huizen of zelfs onder de blote hemel.
Kleine wonden infecteren snel omdat er geen degelijke verzorging is en de kinderen zich ook niet wassen.
Ondanks hun penibele levensomstandigheden, verschillen ze niet van andere kinderen, ze hebben dezelfde levensvreugde, niettegenstaande het feit dat ze uitgebuit worden.
Talibes kunnen beschouwd worden als daklozen, soms slapen ze op de koer van een huis waar de marabou huurder is van één kamer. Sommigen slapen in geïmproviseerde beschuttingen : garages, nog onafgewerkte huizen. Alle verblijfplaatsen hebben een groot gebrek aan water, elektriciteit en sanitair.
De kinderen leven in omgevingen die rijkelijk bedeeld zijn met vlooien, ratten, kakkerlakken en ander ongedierte…
In het algemeen kunnen ze zich dus niet wassen, aangezien ze moeilijk aan water geraken. Hun kledij is in zeer slechte staat en zelden gewassen. Meestal wassen ze deze zelf, maar dan zonder zeep. Talibés hebben ook meestal geen schoenen, soms geraken ze bij toeval aan schoeisel. 
Algemeen gezien, en dit voor winstgevende redenen, worden de talibés onverzorgd en vooral ‘vuilogend’ gehouden : hoe miserabeler ze eruitzien, hoe meer medelijden ze teweegbrengen, hoe meer ze verdienen. Ze gaan van huis tot huis om voedsel in te zamelen, de talibés verzamelen ‘alles’ wat ze krijgen in hun bedelpotje (hun bedelpotje is meestal een groot leeg tomatenblik).
De talibés krijgen hier en daar wat eten, maar vaak is deze mengeling van voedsel eenzijdig en ongezond. Denk maar aan de vele suikerklontjes, die de bloedspiegel gevaarlijk doen overhellen... Ze zijn dan ook vaak slachtoffer van verschillende epidemieën, gaande van problemen met de gal, tot malaria, cholèra en schurft. Ze komen vaak niet in aanmerking voor de verschillende vaccinatieprogramma’s.
De kinderen die op het einde van de dag de vastgestelde som niet kunnen afgeven aan de maraboe (meestal 300cfa, 44 eurocent) worden vaak onderworpen aan lijfstraffen. De meeste van de ex-talibés hebben littekens die de tekens van hun lijfstraffen zijn gedurende hun verblijf in de koranschool. Talibés lopen tot 10 uur per dag op straat te bedelen.
De talibes hebben geen enkele notie van tijd, daarenboven kennen ze hun leeftijd niet en voor sommigen is het vijf regenseizoenen geleden dat ze hun ouders nog gezien hebben.
Zie ook www.afractie.be
